Attila İlhan | Sisler Bulvarı
Attila İlhan
elinin arkasında güneş duruyordu
aylardan kasımdı üşüyorduk
ağacın biri bulvarda ölüyordu
Söyledim ve ruhumu kurtardım
Attila İlhan
elinin arkasında güneş duruyordu
aylardan kasımdı üşüyorduk
ağacın biri bulvarda ölüyordu
Attila İlhan
Kanatları parça parça bu ağustos geceleri
Yıldızlar kaynarken
Şangır şungur ayaklarımın dibine dökülen
Attila İlhan
akşam olur
mektuplar hasretlik söyler
zagrep radyosunda lili marlen türküsü.
11 Ekim 2005 * 15 Haziran 1925 tarihinde Menemen’de doğan “Türkiyeli şair”, romancı, denemeci, gazeteci, eleştirmen ve sinemacı Attila İlhan, İstanbul’daki evinde geçirdiği ikinci kalp krizi sonucu yaşama veda etti. Düşünsel çalışmalarıyla edebiyat ve düşünce dünyasına önemli katkıları olmuş bir …
Attila İlhan
o sabah mı çıkmıştın bir gün önce mi
bir bıçağın ağzında yürür gibiydin
demirlerin soğukluğu soluk dudaklarında
Attila İlhan
bir namlu kımıldadı kurşun su gibi aktı
trafik lambaları yeşilden sarıya geçtiler
birden nasıl düştüm farkına varamadım
Attila İlhan
öteki kapımdan gel bunu açamazsın
eski gözlerinle gel öldürmek vakti gel
hem tetik bulun ardında biri olmasın
Attila İlhan
kimi sevsem sensin / hayret
sevgi hepsini nasıl değiştiriyor
gözleri maviyken yaprak yeşili
Attila İlhan
ben hiç böylesini görmemiştim
vurdun kanıma girdin itirazım var
sımsıcak bir merhaba diyecektim
Attila İlhan
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular