Can Yücel | Mare Nostrum
Can Yücel
En uzun koşuysa elbet
Türkiye'de de Devrim
O, onun en güzel yüz metresini koştu
Nâzım Hikmet Ran | Kız Çocuğu
Nâzım Hikmet Ran
Kapıları çalan benim
kapıları birer birer.
Gözünüze görünemem
Tevfik Fikret | Han-ı Yağma
Tevfik Fikret
Bu sofracık, efendiler - ki iltikaama muntazır
Huzurunuzda titriyor - şu milletin hayatıdır
Şu milletin ki mustarip, şu milletin ki muhtazır
İsmail Safa | Dârüşşafaka
İsmail Safa
1
Dârüşşafaka layıkı her türlü senânın
Öksüzlük içinde çekilen renc ü inânın
Ülkü Tamer | Üşür Ölüm Bile
Ülkü Tamer
Bir ormanda tutup onu
Bağladılar ağaca
Yumdu sanki uyur gibi
Ahmed Arif | Diyarbakır Kalesinden Notlar ve Adiloş Bebenin Ninnisi
Ahmed Arif
1.
Varamaz elim
Ayvasına, narına can dayanamazken,
Şükrü Erbaş | Köylüleri niçin öldürmeliyiz?
Şükrü Erbaş
Köylüleri niçin öldürmeliyiz?
Çünkü onlar ağırkanlı adamlardır
Değişen bir dünyaya karşı
Yoksulduk, dünyayı sevdik
Arif Damar
Öyle uzak
Gitgide
Öyle güzelleşti ki
Saat sekizi geç vurdu
Arif Damar
Kime ne desem
Boyuna kendimi dinliyordum eski yağmurları dinliyordum
Düşünmeden biliyordum deniz ılıdı
Can Yücel | Ben hayatta en çok babamı sevdim
Can Yücel
Ben hayatta en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yerden bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü ha düşecek